WEBVTT 00:50.200 --> 00:54.200 « آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ] 00:54.744 --> 00:57.000 ‫من مثل گل آفتابگردانی بزرگ، 00:57.630 --> 00:59.490 ‫مرگ رو به سمت خودم کشیدم. 01:04.728 --> 01:08.169 ‫«شغال‌ها و کرم‌های شب‌تاب» 01:14.520 --> 01:17.760 ‫با روحیه‌ای لگدمال شده ‫اطراف خیابان‌ها پرسه زدم، 01:17.880 --> 01:18.990 ‫تا کلاهی پیدا کنم. 01:20.040 --> 01:22.350 ‫آفتاب به سرمای پیاده‌روها چیره می‌شد، 01:22.800 --> 01:26.520 ‫کماکان که گرمای پشت هدفونم، ‫خنکی پاییز رو به کام مرگ می‌کشوند. 01:29.142 --> 01:31.950 ‫با صدای جریان امواج آبی، 01:32.402 --> 01:35.471 ‫به صافی دریاچه‌ی تیره و تاری ‫که توش غرق شد. 01:36.519 --> 01:38.568 ‫همین روزها بود که دختر آواز می‌خوند. 01:39.026 --> 01:42.611 ‫در حالی که مرد تمام روزهای شاد شکرگزاری رو ‫در چاه ناامیدی غرق‌شده می‌دید. 01:42.989 --> 01:46.157 ‫کسی نمی‌تونست بغض کنه، ‫یا عصبانی بشه. 01:47.116 --> 01:49.298 ‫با ترانه‌ای که توی گوشم بود ‫شروع به قدم زدن کردم، 01:50.609 --> 01:52.689 ‫از کنار تابلوی روز جهانی ناچو گذشتم. 01:54.770 --> 01:56.178 ‫توی باری توقف کردم. 01:58.589 --> 01:59.995 ‫با حس ناتوانی. 02:02.446 --> 02:05.676 ‫ترانه‌ی «بپا که نامزد چارلی اومد» ‫از بلندگو پخش می‌شد؛ 02:06.864 --> 02:08.692 ‫با تمام نت‌های دوگانه‌اش. 02:09.633 --> 02:10.653 ‫این روزهای اخیر... 02:11.233 --> 02:13.749 ‫سعی داشتم به فاصله‌ای که ‫بینمون افتاده عادت کنم. 02:14.940 --> 02:17.700 ‫از بابت عوارض این دوری خودخوری کردم. 02:26.250 --> 02:27.756 ‫برای خودم توی اینترنت می‌چرخم. 02:28.140 --> 02:29.340 ‫درمورد تیم مت می‌خونم. 02:29.760 --> 02:31.410 ‫و درمورد... همون مت می‌خونم. 02:31.560 --> 02:34.110 ‫جدول بازی‌ها و خبرگزاری‌های ‫مرتبط با سرطان رو می‌خونم. 02:34.860 --> 02:36.750 ‫به عکس اولین دندون‌هام خیره می‌شم؛ 02:37.320 --> 02:38.730 ‫به سلفی‌های مراسم ختمم، 02:39.489 --> 02:41.098 ‫به اشتباهات زندگی ناکامم. 02:42.590 --> 02:45.066 ‫تعجبی نداره که برای گفتن ‫«دوستت دارم» مخففی تعریف شده: 02:45.546 --> 02:48.006 ‫شکلی قرمز و قلمبه از قلب. 02:48.630 --> 02:52.164 ‫فقط با مجموعه‌ای از هدایا ‫می‌شه این حجم از درد رو پنهان کرد، 02:53.190 --> 02:55.260 ‫بدون اینکه پلاسمای زیادی از دست بدیم. 02:58.079 --> 03:01.919 ‫دختری توی خیابون برادوی و پرنس ‫شکم بارداری بامزه‌ای داشت. 03:02.651 --> 03:04.991 ‫دختری توی خیابون و بلیکر می‌گفت: 03:05.078 --> 03:07.320 ‫«من که دیگه از سوهو خسته شدم.» 03:09.806 --> 03:12.176 ‫با لیست آرزوهای چین خورده‌اش؛ 03:12.660 --> 03:13.890 ‫یا لبخند چاپلوسانه‌اش. 03:14.460 --> 03:17.220 ‫هوای گرم رو از بین دندون‌هام رد می‌کردم. 03:17.910 --> 03:18.910 ‫من هر کسی رو حریف می‌شم. 03:19.530 --> 03:20.997 ‫همه این رو می‌دونن. 03:22.246 --> 03:23.403 ‫همیشه در دسترسم. 03:24.203 --> 03:25.343 ‫من رو یادت بمونه؛ 03:25.892 --> 03:26.892 ‫این هوا رو، 03:27.270 --> 03:28.290 ‫این آقایون فنی‌کار رو. 03:28.653 --> 03:31.959 ‫بین آهنگ‌هام جایی که دوست دارم رو ‫پیدا می‌کنم و بعد ازش میام بیرون. 03:32.741 --> 03:33.894 ‫سوار اتوبوسی می‌شم. 03:34.759 --> 03:36.139 ‫سوار اتوبوس دیگه‌ای می‌شم. 03:36.660 --> 03:37.830 ‫نمی‌دونم دنبال چی می‌گردم. 03:39.147 --> 03:40.147 ‫دارم می‌سوزم. 03:41.646 --> 03:46.006 ‫به پیشخدمتی که اسمش ویرجینیاست می‌گم ‫هیچ‌کس اسمش به قشنگی اون نیست. 03:46.667 --> 03:49.348 ‫بهش می‌گم تمام دوستانم قراره ‫اسم بچه‌شون رو بذارن ویرجینیا. 03:49.530 --> 03:50.530 ‫به خدا. 03:51.630 --> 03:54.930 ‫خوشم نمیاد با بچه‌های دوستانم صحبت کنم. 03:56.400 --> 03:57.540 ‫برای خودم قدم می‌زنم. 03:58.956 --> 04:04.836 ‫شهر پر از نوجوان‌های امیدواره که توی مترو ‫ترانه‌های «مارون ۵» رو می‌خونن. 04:05.010 --> 04:07.620 ‫به بالاترین درجات ‫عشق الزام‌آور آینده رسیده بود. 04:07.930 --> 04:10.060 ‫درحالی که واژه‌ی «اراده» رو ‫با تأکید تلفظ می‌کرد. 04:11.070 --> 04:14.040 ‫عشق وابسته به وجه شرطی ‫صرفاً رویایی از زمانه‌ی دیگه‌ست. 04:14.910 --> 04:15.910 ‫ناکامله. 04:16.800 --> 04:17.940 ‫که منم درگیر چنین چیزی بودم. 04:20.128 --> 04:22.003 ‫دیشب از مواد شوینده ایرلندی استفاده کردم، 04:22.027 --> 04:24.153 ‫از همون‌موقع این خارش کوفتیم بند نیومده. 04:25.050 --> 04:26.070 ‫حرف‌های خانمی بود. 04:26.403 --> 04:28.484 ‫توی سن‌نیکلاس خیابون صد و سی و نه، 04:28.600 --> 04:31.137 ‫پای تلفن همچنان می‌خارید، ‫پس لابد راستش رو گفته. 04:32.550 --> 04:34.936 ‫زندگی‌های زیادی توی مترو جریان داره. 04:37.500 --> 04:40.601 ‫بقیه که تلویزیون نگاه می‌کنن، ‫منم توی خونه‌شون می‌مونم. 04:41.100 --> 04:43.080 ‫با صدای بی‌پایان جیغ زنان، 04:43.105 --> 04:46.613 ‫و رژه‌ی بزرگان سابق، ‫حتی قطعه‌های کارمینا بورانا؛ 04:47.160 --> 04:48.160 ‫تا صدای خنده. 04:49.666 --> 04:50.806 ‫و تماشای اینترنتی فیلم. 04:52.269 --> 04:54.459 ‫حتی جای دیگه‌ای توی اتوبوس، 04:54.870 --> 04:57.210 ‫که همچنان همه مشغول ‫تماشای تلویزیون هستند. 04:58.060 --> 05:00.150 ‫فریاد این زن... 05:02.100 --> 05:03.100 ‫تمومی نداره. 05:03.990 --> 05:07.350 ‫هنوزم از تماشای نور خورشید ‫از پنجره‌ی اتوبوس بین‌شهری لذت می‌برم، 05:07.470 --> 05:09.600 ‫از آفتاب ترسیده و هراسان، 05:09.750 --> 05:11.358 ‫از گلدسته‌های شهر بوفالو، 05:11.382 --> 05:16.230 ‫از خورشیدی که به آرومی طلوع می‌کنه، ‫یا غارنوردی و پایانه‌ی جنوبی بایرون پلازا. 05:16.453 --> 05:20.843 ‫یا جایی که زمزمه‌های مردم ‫رنگ و بویی از تطهیر نداره. 05:22.596 --> 05:24.141 ‫گله‌ای از جنس آسمان، 05:24.440 --> 05:26.261 ‫که بر فراز گرین‌فیلد مه‌آلود پر گشوده. 05:27.013 --> 05:29.808 ‫و پرندگان مشکی‌رنگی که انگار ‫دم‌دمای صبح به نشان سوگواری، 05:30.253 --> 05:32.377 ‫مثل یک نقاشی سیه‌نما به آسمان می‌پاشند. 05:33.540 --> 05:35.324 ‫منی که توی اتوبوس لاگواردیا نشسته‌م. 05:35.359 --> 05:36.578 ‫و نوری به صورتم ساطع می‌شه. 05:37.603 --> 05:39.553 ‫منی که توی اتوبوس راچستر نشسته‌م. 05:40.879 --> 05:42.129 ‫سلام دنیای عزیزم. 05:44.059 --> 05:45.455 ‫منی که توی اتوبوسم... 05:46.246 --> 05:48.588 ‫ای خدا، مگه تمومی داره؟ 05:51.026 --> 05:52.026 ‫از شما می‌پرسم. 05:53.550 --> 05:56.378 ‫هر از گاهی تصوری بهم دست می‌ده. 05:56.783 --> 05:58.255 ‫کسی نمی‌دونه که من، منم. 05:58.660 --> 06:00.137 ‫پس نگران چی باشم؟ 06:00.960 --> 06:04.046 ‫انگار که این کالبد نوعی لباسه ‫و من تحت چنین پوششی می‌چرخم. 06:04.472 --> 06:08.208 ‫خورشید هارلم که موسیقی هیپ‌هاپ ‫دهه‌ی نود رو تداعی می‌کنه. 06:08.599 --> 06:11.239 ‫من و کفن تابستان از دست داده‌ام. 06:12.570 --> 06:14.250 ‫در سلطنتی خالی از ناامیدی. 06:14.580 --> 06:15.750 ‫با افسار کوتاه سگ‌ها. 06:16.459 --> 06:19.382 ‫با قطرات آبی که نور ازش نشت می‌کنه، 06:19.536 --> 06:22.212 ‫و در ایوان کنار پیاده‌رویی ‫با نگاهش می‌پرسه: 06:22.410 --> 06:25.630 ‫«مایلم بدونم چقدر از عمرم باقی مونده.» 06:26.340 --> 06:27.340 ‫من می‌دونم. 06:28.147 --> 06:29.147 ‫راستش نمی‌دونم. 06:30.240 --> 06:32.121 ‫با آوای جیرجیرک‌های شبانه‌ی این حوالی، 06:32.146 --> 06:35.363 ‫که مثل صدای ماشین پلیس ‫آمیخته با مویه‌ست. 06:35.763 --> 06:37.914 ‫که از چیزی به چیز دیگه‌ای می‌رسه. 06:38.190 --> 06:39.480 ‫یا حتی ترک‌های گچ. 06:40.740 --> 06:41.970 ‫جسم دوست‌داشتنی تو، 06:42.210 --> 06:42.690 ‫صرفاً... 06:42.729 --> 06:43.958 ‫نوعی پوششه. 06:44.936 --> 06:47.186 ‫«پرنده‌ای می‌خواد برینه توی کفشم»، 06:47.753 --> 06:49.102 ‫چنین نامه‌ای برام نوشته بودی. 06:49.650 --> 06:51.218 ‫که عکسی ضمیمه‌اش کرده بودی. 06:51.417 --> 06:54.160 ‫ولی من همچنان با اون پرنده ‫همدردی می‌کردم. 06:54.540 --> 06:56.370 ‫و این آقایی که توی بار بهم می‌گه: 06:56.849 --> 06:58.628 ‫«دوبرونیک قبلاً شهر اشباح بوده.» 06:59.003 --> 07:01.633 ‫با پایان نفس‌گیر یک غروب. 07:01.830 --> 07:04.659 ‫ولی من راکتور مادرزادی هستم. 07:05.193 --> 07:07.540 ‫و دوباره نفسی که پایان غروب ‫ازم گرفته بود رو پس گرفتم. 07:07.590 --> 07:10.335 ‫مثل کیسه بکسی که تاب می‌خوره، ‫یا مگسی که کسی پسش زده؛ 07:11.080 --> 07:13.536 ‫که عاشق گرمای بدن انسانه. 07:14.160 --> 07:16.651 ‫روحت قبل شروع هر روز ‫این بدنت رو فرا می‌خونه. 07:16.980 --> 07:18.000 ‫مثل موقع تاکسی گرفتن. 07:19.830 --> 07:20.830 ‫و انگاری که هر روز... 07:21.390 --> 07:22.410 ‫تاکسی بی‌توجه رد می‌شه. 07:24.270 --> 07:27.090 ‫از کنارت می‌رم و سر از دل شب در میارم. 07:27.450 --> 07:29.580 ‫تو که می‌دونی کسایی مثل من ‫شب از کجاها ممکنه سر در بیارن. 07:30.407 --> 07:34.367 ‫اونم بعد هفت ساعت که وارد بار می‌شی ‫و آقایونی اونجا ازت می‌پرسن: 07:35.190 --> 07:38.280 ‫«فرق بین شغال و کفتار چیه؟» 07:39.600 --> 07:42.390 ‫گمونم مثل گهواره‌ای باشه. ‫که دنیا ما رو توش نگه می‌داره. 07:42.883 --> 07:43.883 ‫فکر کنم. 07:45.030 --> 07:46.030 ‫خطاب به خودم. 07:46.830 --> 07:47.830 ‫خطاب به من. 07:48.180 --> 07:51.660 ‫از این آقایون گذرا و شک و ظن‌هاشون. 07:52.590 --> 07:56.821 ‫با صدای خنده‌هاشون که ‫شبیه ناله‌های شغاله. 07:58.230 --> 08:00.480 ‫داستان پیدایشی که به شکستی بدل شده. 08:00.810 --> 08:01.810 ‫سرسخت. 08:02.160 --> 08:03.160 ‫بی‌رمق. 08:06.540 --> 08:11.340 ‫و سوار بر قطار برقی به مقصد جنوب، ‫افکارم به سمت ناهنجاری سوق پیدا می‌کرد. 08:12.266 --> 08:13.266 ‫و بعد فکر می‌کنم. 08:14.100 --> 08:15.660 ‫تمام وقت بهش فکر می‌کنم. 08:16.063 --> 08:17.329 ‫درگیرش می‌شم. 08:18.079 --> 08:19.442 ‫فکر و ذکرم می‌شه. 08:20.285 --> 08:24.918 ‫و نسیمی که با صدایی گرفته ‫می‌گه «آب طغیان کرده، آب طغیان کرده». 08:25.170 --> 08:26.791 ‫مثل اون آقایون توی بار... 08:26.886 --> 08:28.083 ‫که بی‌وقفه آواز می‌خونن. 08:29.305 --> 08:33.629 ‫یک شب گرت انقدری کامپاری خورده بود که باهاش ‫می‌شد قایق اسباب‌بازی‌ای رو به آب انداخت، 08:34.020 --> 08:38.760 ‫و بهم نشون داد که معماری ‫ساختمون اتحادیه‌ای غربی موقع غروب... 08:38.790 --> 08:40.780 ‫شبیه ماکتی از خودش و آدمه. 08:42.120 --> 08:43.488 ‫که منظورم... 08:44.336 --> 08:45.336 ‫خودتی. 08:45.876 --> 08:50.466 ‫کاش بودی و ابرهای کومه‌ای‌بارای ‫بر فراز رودخانه‌ی هادسون رو می‌دیدی، 08:50.520 --> 08:52.939 ‫یعنی در این حد دیدنی بود. 08:53.142 --> 08:54.591 ‫و برام سوال بود: 08:55.230 --> 08:58.279 ‫چرا هوای محله‌ی چینی‌ها ‫از بقیه‌ی شهر گرم‌تره؟ 08:58.760 --> 09:02.480 ‫بعد متوجه شدم اژدهایان برادوی شرقی، 09:02.880 --> 09:04.832 ‫گاهی با بازدم شعله‌ای بیرون می‌دن، 09:04.857 --> 09:08.370 ‫که روی آب و هوای بخش شرقی تأثیر می‌ذاره، ‫خلاصه متوجه شدی. 09:10.232 --> 09:11.492 ‫یادت نره که... 09:11.859 --> 09:13.081 ‫اینجا جزیره‌ست. 09:15.396 --> 09:17.173 ‫گاهی اوقات طوفانیه. 09:19.356 --> 09:20.979 ‫گاهی مثل جسمیه... 09:21.420 --> 09:22.420 ‫که شعله‌وره. 09:23.520 --> 09:28.230 ‫هوای مه‌آلود این شهر رو حس کن که چطور ‫مدِ مهارت‌ها و استعدادهات، 09:28.230 --> 09:32.220 ‫چطور جزر استخوانی و بی‌ثمر رو ‫با خودش می‌شوره و می‌بره. 09:32.700 --> 09:35.429 ‫ولی باز دلتنگ کرم‌های شب‌تاب ‫پارک ترابیکای نیویورک می‌شم، 09:35.640 --> 09:39.851 ‫همین مثلث‌های کوچیک که ‫نوک انگشت‌های گرت روشن و براق می‌شن. 09:40.293 --> 09:42.098 ‫حتی دلتنگ صدای آوازی که ‫یهویی به گوشمون می‌رسید: 09:42.270 --> 09:44.070 ‫«ای برادوی عجیب و غریب». 09:44.186 --> 09:45.186 ‫با خودم می‌گم... 09:45.476 --> 09:48.040 ‫شاید منم از این خزعبلات ‫هالیوودی خوشم نمیاد، ولی... 09:51.386 --> 09:52.386 ‫با خودم می‌گم... 09:52.699 --> 09:54.259 ‫حتی اگه مشکلی نباشه، 09:56.070 --> 09:58.040 ‫همیشه‌ی خدا باید مشکلی پیش بیاد. 09:58.616 --> 10:01.521 ‫نورشون صورتم رو براق می‌کرد. 10:04.403 --> 10:07.517 ‫خشکیده و بی‌نفس از بین ‫کرم‌های شب‌تاب گذشتم. 10:07.933 --> 10:09.390 ‫انگاری که منم... 10:09.920 --> 10:10.969 ‫شعله‌ور شده بودم. 10:11.066 --> 10:15.180 ‫انگار هرگز درمورد چنین معجزه‌ای ‫چیزی نشنیده بودم. 10:15.766 --> 10:17.830 ‫تا اون لحظه واقعاً نشنیده بودم. 10:17.970 --> 10:20.010 ‫هوای شهر با احساس عجز گره خورده بود. 10:20.686 --> 10:21.686 ‫دقیقه‌ی بعد، 10:21.813 --> 10:23.935 ‫از کنار پیاده‌رو صدایی در حال رد شدن گفت: 10:24.693 --> 10:27.502 ‫«جون تو اولین بارم بود آبجو می‌خورم پسر.» 10:28.596 --> 10:29.596 ‫«گمونم دختره... 10:29.820 --> 10:31.521 ‫افسردگی حاد داره.» 10:32.596 --> 10:34.665 ‫«وقتی هوا خیلی گرم بشه آدم تشنج می‌کنه.» 10:35.033 --> 10:37.043 ‫«دروغ، دروغ، دروغ.» 10:37.427 --> 10:38.987 ‫توی این شهر گرم همه دروغ می‌گن. 10:39.976 --> 10:42.149 ‫داشتم پشت آقایی راه می‌رفتم که ‫برگشت به خانمش گفت: 10:42.510 --> 10:45.668 ‫«با این پایی که تو داری، ‫نبایدم دمپایی لاانگشتی بپوشی.» 10:45.799 --> 10:48.003 ‫بعد دختر چمدون به‌دست رد شد. 10:48.516 --> 10:52.068 ‫مجسمه‌ی آدام کلیتون پاول که روی ‫صورت برنزی‌اش نور خورشید تابیده بود. 10:52.396 --> 10:54.646 ‫افق زردرنگ که توی شهر دیده می‌شد. 10:55.622 --> 10:56.553 ‫اغذیه‌فروشی. 10:56.790 --> 10:58.050 ‫شکاکی شهروندان. 10:58.256 --> 10:59.624 ‫بحث‌های ورزشی. 11:00.213 --> 11:01.465 ‫کالباس سرد. 11:01.943 --> 11:03.429 ‫و نمک و فلفل. 11:04.560 --> 11:05.580 ‫حال و هوای غیرقابل توضیح. 11:05.993 --> 11:06.993 ‫ماهی‌گیری... 11:07.110 --> 11:09.210 ‫توی قابی کنار تصویر مالکوم ایکس قرار گرفت. 11:09.516 --> 11:11.646 ‫که یک دستش چوب ماهی‌گیری ‫و دست دیگه‌اش ابزارش بود. 11:12.693 --> 11:15.224 ‫برگردیم سراغ باران آخر تابستان. 11:15.349 --> 11:18.267 ‫که عین حس برگشتن از سر کار برای من بود. 11:18.476 --> 11:19.476 ‫از بین گندراسوهای شهر، 11:19.599 --> 11:20.709 ‫و شکوفه‌ها، 11:21.420 --> 11:23.670 ‫و بوی تلخی که می‌داد. 11:25.379 --> 11:26.828 ‫به تو فکر می‌کنم. 11:27.343 --> 11:29.684 ‫و به بارونی که بعد عروسی فین بارید. 11:29.909 --> 11:35.516 ‫دختری که توی ایستگاه غربی اتوبوس ‫بین صدای طوفان روی زمین نشسته بود، 11:35.616 --> 11:37.642 ‫و از زمین و زمان گلایه می‌کرد. 11:38.040 --> 11:40.230 ‫فرداش باهام تماس گرفتن ‫و گفتن متهم به جرمی شده. 11:40.549 --> 11:41.637 ‫توی فروشگاه اختصاصی بود. 11:41.916 --> 11:43.203 ‫البته ارزش لاف زدن نداره. 11:43.826 --> 11:46.560 ‫و بچه‌هایی که بدون اجازه ‫از گیت تردد می‌پریدن و با خودم گفتم: 11:46.746 --> 11:48.039 ‫لابد اون اول شروع کرد. 11:48.443 --> 11:51.098 ‫نمی‌شه به حرف کسی اعتماد کرد. 11:51.216 --> 11:54.593 ‫مثل فنجان قهوه‌ای که ‫بعدازظهری رو برام نابود کرد، 11:54.746 --> 11:55.746 ‫و بهت گفتم: 11:57.240 --> 11:58.260 ‫«وقتی لمسم می‌کنی...» 12:00.623 --> 12:01.623 ‫که بعدش تو خندیدی. 12:03.386 --> 12:04.386 ‫عه... 12:05.652 --> 12:07.195 ‫اونجا بود که گیج شدم. 12:08.640 --> 12:10.140 ‫هشتاد بلوک رو پیاده طی کردم. 12:10.500 --> 12:12.390 ‫از صحنه‌های فیلمبرداری داغون گرفته، 12:12.543 --> 12:14.433 ‫تا دکل گوشی‌های هوشمند. 12:14.810 --> 12:18.474 ‫یا کسایی که سرشون توی نقشه‌ی گوگل بود، ‫یا اون آتیش‌نشون‌های شوخ و شنگول. 12:18.707 --> 12:22.889 ‫و خانمی که پنج ثانیه حرفش با ‫اون آقا رو قطع کرد تا بهم بگه: 12:23.290 --> 12:24.810 ‫«چه خوشگل شدی تو.» 12:25.353 --> 12:29.638 ‫ماشینی رو دیدم که مثل اسبی بود ‫که توی جنگل کشته شده بود، 12:30.086 --> 12:31.086 ‫به طرف شمال می‌بردنش. 12:31.210 --> 12:32.920 ‫مثل مرضی گرمسیری بود، 12:33.153 --> 12:35.250 ‫که آدم توش از گرما می‌پخت. 12:35.926 --> 12:37.756 ‫نزدیک بود روی پنجه‌ی پا زمین بخورم. 12:37.999 --> 12:39.384 ‫سرم توی کتاب بود. 12:40.193 --> 12:41.850 ‫برای خودم نوشیدنی پاستیس سفارش دادم. 12:42.671 --> 12:44.002 ‫درحالی که غمگین بودم. 12:44.506 --> 12:47.469 ‫خسته از نیازمند بودنم ‫فقط و فقط قدم زدم. 12:47.639 --> 12:48.639 ‫و با خودم مرور می‌کردم. 12:49.590 --> 12:51.635 ‫برادرم هیچ خاطره‌ای ازم نداره، 12:51.659 --> 12:54.502 ‫بهم می‌گه من براش وجود ندارم، ‫ولی الآن... 12:54.630 --> 12:58.260 ‫از چنین مغالطه‌ای حیرت می‌کنم. 12:59.386 --> 13:00.978 ‫و همچنان به راهم ادامه می‌دم. 13:02.016 --> 13:03.530 ‫با شادی همیشگیم. 13:05.040 --> 13:06.756 ‫موشی سیاه‌پوش و عزادار، 13:07.109 --> 13:08.760 ‫که چیزی نپوشیده بود. 13:08.820 --> 13:09.785 ‫مرور می‌کنم، 13:09.810 --> 13:12.180 ‫که زندگی من مثل توپ مشت‌زنیه. 13:12.570 --> 13:16.170 ‫مثل یک مهتابی چشمک‌زن ‫در عین حال وجود داره و نداره. 13:16.860 --> 13:20.010 ‫مثل چراغ‌های نئونی خراب ‫که وقتی روشن می‌شد یعنی بودم، 13:20.520 --> 13:21.520 ‫بعد نبودم، 13:21.930 --> 13:22.930 ‫بعد بودم. 13:24.083 --> 13:27.340 ‫تمثال‌های نوامبر رو با خودم مرور کردم؛ 13:27.780 --> 13:29.280 ‫متارکه‌ی ناموفق. 13:30.180 --> 13:33.750 ‫برادرم می‌گه شاید برای ما ‫آینده‌ای باشه، منم می‌گم: 13:34.590 --> 13:35.590 ‫«تو کی انقدر عوض شدی؟» 13:37.290 --> 13:41.820 ‫بدون امید توی پیاده‌رو قدم می‌زنم ‫و یواشکی مکالمات بقیه رو گوش می‌دم. 13:42.027 --> 13:43.585 ‫ «سازوکار پشتیبانی می‌خوام.» 13:43.793 --> 13:45.656 ‫زنی بین خیابان هشتم و ششم این رو گفت. 13:45.780 --> 13:47.582 ‫لابد مشکل نشتی گاز داره. 13:47.760 --> 13:50.040 ‫می‌خواستم از خدمات خودم بهش پیشنهاد کنم. 13:52.699 --> 13:55.593 ‫زمانی توی خونه‌ای زندگی می‌کردم ‫که روی هیچ‌چی بنا شده بود. 13:55.733 --> 14:00.884 ‫زیر اون خونه عملاً باتلاقی از ‫میکروب ساکنین اون خونه‌ها بود. 14:01.283 --> 14:04.075 ‫مثل هر آینده‌ای بدون پایه و اساس بود. 14:04.439 --> 14:05.708 ‫با هوای فاسد. 14:06.133 --> 14:08.701 ‫«عه، من برخلاف مادرم ‫زیاد اهل تلویزیون نیستم، 14:08.725 --> 14:11.579 ‫من فقط برای اون روشنش می‌کنم و ‫بعد چند ثانیه نگاه کردن راهم رو می‌کشم.» 14:12.089 --> 14:14.860 ‫مردی این رو گفت که داشت ‫به طرف خیابون جین حرکت می‌کرد. 14:16.510 --> 14:19.648 ‫خوابم می‌بره و سحر دوباره بیدار می‌شم ‫تا طلوع خورشید رو ببینم، 14:19.800 --> 14:22.003 ‫تا افق روتکو رو ببینم. 14:22.320 --> 14:23.580 ‫البته دلم رو الکی خوش کردم. 14:24.180 --> 14:26.801 ‫نوک ساختمون‌های مخروطی‌شکل ‫به آسمون دوخته شده. 14:26.970 --> 14:27.970 ‫انگار بهش اشاره می‌کنه. 14:28.350 --> 14:29.350 ‫بهش توجه می‌کنه. 14:30.859 --> 14:31.859 ‫دوباره بیدار می‌شم. 14:32.360 --> 14:35.346 ‫بعد گل‌های اطلسی صبح‌گاهی ‫شهر رو می‌بینم. 14:35.753 --> 14:36.803 ‫گل‌های بغونیا. 14:37.173 --> 14:42.572 ‫کاهش رطوبت شدید، دوشنبه‌ی بدون کافئین، ‫افزایش ترافیک اختاپوس‌شکل شهر. 14:42.753 --> 14:47.116 ‫اخبار غم‌انگیزی که روی صفحه‌ی این ‫دستگاه قابل‌حمل سوسو می‌زنه. 14:47.273 --> 14:52.005 ‫مثل تراوش ملین جی‌ایزی ‫یا گروه ایگلز از شیشه‌ی وانتی. 14:52.140 --> 14:54.984 ‫که مثل سایه‌های لکنت ناامیدی تخلیه می‌شن. 14:56.087 --> 14:59.340 ‫که از مکالمات ما رنگ رو می‌دوشن. 15:01.030 --> 15:03.977 ‫جوری که آب شور دریا با آسمان ‫دست‌کاری‌شده گلاویز می‌شود. 15:04.099 --> 15:06.543 ‫یا اخبار ناگوار از ستارگان چکیده... 15:06.958 --> 15:09.109 ‫و باد موهایمان را حالت داده... 15:09.363 --> 15:11.890 ‫و به سبیلی برقع‌پوش بدل می‌سازد. 15:12.563 --> 15:14.405 ‫چهره‌هایمان به زیبایی... 15:14.550 --> 15:15.550 ‫در هم می‌ریزن. 15:16.059 --> 15:18.189 ‫اونم توی تاریکی غیرقابل‌ تغییر. 15:19.273 --> 15:22.513 ‫که در انتهای مسیر پرندگانه، 15:22.686 --> 15:25.146 ‫تا از سفر جاده‌ایشون منحرف بشن. 15:25.800 --> 15:27.388 ‫یعنی می‌شه به اون نقطه برسیم؟ 15:35.580 --> 15:36.580 ‫«خواهش کردم.» 15:37.202 --> 15:38.007 ‫«نه.» 15:38.370 --> 15:39.370 ‫«خواهش کردم بس کن.» 15:39.693 --> 15:41.521 ‫بوفه‌ی یادبود. 15:42.123 --> 15:43.607 ‫بیا از «هیچ‌وقت»ها بگیم. 15:43.653 --> 15:47.448 ‫من هیچ‌وقت دست از این ‫نگرش بدم نمی‌کشم. 15:47.610 --> 15:49.080 ‫رازهات رو بهم بگو. 15:49.890 --> 15:50.890 ‫نمی‌تونی... 15:51.030 --> 15:51.870 ‫مجبورم کنی... 15:52.050 --> 15:53.382 ‫هرچند که در نهایت می‌کنی. 15:53.632 --> 15:55.012 ‫من بهم ریخته‌ام. 15:55.286 --> 15:58.883 ‫مثل روتختی اتاق یک هتل، ‫یا معشوقه‌ای گندیده. 15:59.033 --> 16:02.120 ‫که اینجا با من رها شده، 16:02.436 --> 16:04.446 ‫با بخش‌های مختلف وجودم. 16:04.950 --> 16:08.462 ‫همون بخش از وجودم که ‫التماست می‌کنه از پیشم نری. 16:08.723 --> 16:09.833 ‫ولی بخشی ازش امیدواره... 16:09.969 --> 16:11.248 ‫که اگه رفتی... 16:11.510 --> 16:12.816 ‫دیگه برنگردی. 16:15.390 --> 16:17.541 ‫قلب از کار افتاده عاشق انفعاله. 16:17.609 --> 16:19.347 ‫مثل لجنی روان. 16:19.606 --> 16:21.394 ‫که روی چکمه‌ای ریخته شده. 16:22.230 --> 16:23.093 ‫قلبم... 16:23.160 --> 16:24.888 ‫بی‌فایده‌ست ولی مثل نوره. 16:25.080 --> 16:27.194 ‫خودش رو برای فردا آماده می‌کنه. 16:27.280 --> 16:29.620 ‫برای مرگ‌های بی‌امان و موقت. 16:30.303 --> 16:31.688 ‫خودش رو سازماندهی می‌کنه. 16:41.689 --> 16:45.756 ‫ولی بازم نور آسمان رو با صدایی ‫مثل دستگاه دی‌جی می‌شکافه. 16:46.990 --> 16:50.014 ‫و وفاداران رو به قهقرای ‫هوس‌بازی خودش می‌کشونه. 16:52.626 --> 16:55.703 ‫ببین که بین سقوط کردگان، ‫من چطوری تاب می‌خورم. 16:59.093 --> 17:00.322 ‫درخششم رو ببین. 17:03.120 --> 17:04.979 ‫یک‌شنبه برام اون آهنگ رو اجرا کن. 17:06.567 --> 17:08.529 ‫کل شب داشتم براش التماست رو می‌کردم. 17:08.553 --> 17:18.553 « آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]